bevel

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bevel    (hulp, bestand)
• IPA: / bə'vɛl / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• be·vel

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van bevelen

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bevel	bevelen
verkleinwoord	bevelletje	bevelletjes

Zelfstandig naamwoord

het bevel o

1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak; verbaal geuit gebod

   • Dat is een bevel, soldaat!! 

   ▸ Hij speelt piano voor Debbie en Seymour, speelt op bevel ‘Strijdlied’, maar dat lukt hem maar half, hij heeft te veel gedronken, hij heeft te hard gelachen.

   ▸ De dwingende stem liet het verzoek als een bevel klinken.

2. gezag om een groep mensen te leiden; commando; commandement

   • De koning is de eerste in bevel van het leger. 

Synoniemen

• order, machtwoord, bevelschrift, commando, instructie, eis, dictum, sommatie, gebod

Hyponiemen

   

aanhoudingsbevel arrestatiebevel betalingsbevel bevriezingsbevel decryptiebevel dienstbevel dwangbevel evacuatiebevel huiszoekingsbevel marsbevel noodbevel ontruimingsbevel opperbevel opsporingsbevel politiebevel saneringsbevel schietbevel tapbevel tegenbevel uitleveringsbevel uitwijzingsbevel uitzettingsbevel verwijderingsbevel zendingsbevel

Afgeleide begrippen

• bevelhebbend, bevelhebber, bevelschrift, bevelslijn, bevelsstructuur, bevelstructuur, bevelvoerder, bevelvoerend, bevelvoering

Vertalingen

    1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak.   

Duits: Befehl (de) m Engels: order (en) Frans: ordre (fr) m

Pools: rozkaz (pl) m Spaans: orden (es) v

Gangbaarheid

• Het woord bevel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bevel" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.