hal

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ɦɑl/, /'ɦɑ.lə(n)/

Woordafbreking

• hal

Woordherkomst en -opbouw

• [A] Afkomstig uit het Middelnederlands.
• [B] Afkomstig uit het Noordnederlands.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	hal	hallen
verkleinwoord	halletje	halletjes

Zelfstandig naamwoord

[A] hal v

1. ruimte achter de voordeur
2. een entreeruimte in een gebouw of huis, een ontvangstruimte
3. een grote overdekte ruimte gericht op het uitvoeren van activiteiten

Synoniemen

• [1]: vestibule

Afgeleide begrippen

• [3]: bierhal
• [3]: fabriekshal
• [3]: lakenhal
• [3]: markthal
• [3]: productiehal
• [3]: sporthal
• [3]: verkoophal

Verwante begrippen

• [1]: atrium
• [1]: overloop
• [1]: portaal
• [1]: vide
• [1]: voorzaal
• [3]: zaal

Vertalingen

    1. ruimte achter de voordeur   

Duits: Diele (de) v, Eingangshalle (de) v, Flur (de) m, Korridor (de) m

Engels: hall (en)

    2. een entreeruimte in een gebouw of huis, een ontvangstruimte   

Duits: Eingangshalle (de) v, Empfangshalle (de) v, Foyer (de) o, Lounge (de) v

Engels: entrance hall (en)

    3. een grote overdekte ruimte gericht op het uitvoeren van activiteiten   

Duits: Halle (de) v

Engels: hall (en), building (en)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	hal	-
verkleinwoord	halletje	-

Zelfstandig naamwoord

[B] hal o

1. hardheid van de grond tengevolge van de vorst, plek bevroren grond, hardbevroren aardkorst

Vertalingen

    1. hardheid van de grond tengevolge van de vorst, plek bevroren grond, hardbevroren aardkorst   

Duits: Diele (de) v, Eingangshalle (de) v, Flur (de) m, Frostboden (de) m

Deens

Woordafbreking

• hal

Werkwoord

hal

1. gebiedende wijs van hale

Hongaars

Uitspraak

• IPA: /ˈhɒl/

Zelfstandig naamwoord

hal

1. (dierkunde) vis

Noors

Woordafbreking

• hal

Naar frequentie	3439

Werkwoord

hal

1. gebiedende wijs van hale

Nynorsk

Woordafbreking

• hal

Werkwoord

hal

1. onbepaalde wijs, tweede vorm naast hale, zie aldaar

Werkwoord

hal

1. gebiedende wijs van hala

Schrijfwijzen

• hala
• hale

hal

1. gebiedende wijs van hale

Schrijfwijzen

• hala
• hale

Turks

Woordafbreking

• hal

	enkelvoud	meervoud
nominatief	hal	haller
genitief	halin	hallerin
datief	hale	hallere
accusatief	hali	halleri
locatief	halde	hallerde
ablatief	halden	hallerden

Zelfstandig naamwoord

hal

1. toestand, situatie, omstandigheid, staat