geit
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
- Geluid: geit (hulp, bestand)
- IPA:
- (Noord-Nederland): /ˈχɛɪ̯t/
- (Vlaanderen, Brabant): /ˈɣɛːt/
- (Limburg): /ˈɣɛɪ̯t/
Woordafbreking
- geit
Woordherkomst en -opbouw
- Van de Proto-Indo-Europees wortel *gʰaido-> via Germaans *gaitaz> Gotisch gaits, Duits: Geiß, ON geit, Angelsaksisch gāt> Engels: goat, vgl: Latijn: haedus,
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | geit | geiten |
| verkleinwoord | geitje | geitjes |
Zelfstandig naamwoord
geit v
- (dierkunde) een evenhoevig zoogdier, Capra aegagrus hircus.
- Zij hebben een geit geadopteerd.
- (scheldwoord) een scheldwoord voor een vrouw.
- Wat is dat een stomme geit, zeg!
- een benaming voor een grappig eigenaardig persoon.
- Hij is toch zo'n geit, je blijft lachen met hem.
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
- geitachtig, geiten, geitenbaard, geitenblad, geitenbok, geitenbreier, geitenhaar, geitenharen, geitenhoeder, geitenkaas, geitenleren, geitenmelk, geitenmelker, geitenoog, geitenstal, geitenteelt, geitenvel, geitenvlees, geitenwol, geitenwollen
Vertalingen
1.
Meer informatie
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
Limburgs
Uitspraak
Woordafbreking
- geit
Werkwoord
geit
- derde persoon enkelvoud in de tegenwoordige tijd van gaon.
Zelfstandig naamwoord
Verbuiging
| enkelvoud | meervoud | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | |
| nominatief | geit | cheit | geiteke | cheiteke | geiter | cheiter | geitekes | cheitekes |
| genitief | geit(s), geite | cheit(s), cheite | geitekes | cheitekes | geiter | cheiter | geitekes | cheitekes |
| locatief | geites | cheites | geiteske | cheiteske | geitese | cheitese | geiteskes | cheiteskes |
| datief | geit(e) | cheit(e) | geiteke | cheiteke | geiter | cheiter | geitekes | cheitekes |
| accusatief | geit | cheit | geiteke | cheiteke | geiter | cheiter | geitekes | cheitekes |
Synoniemen
- [2] bók