weer
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
- Geluid: weer (hulp, bestand)
- IPA:
- (Noord-Nederland): /ʋɪːr/
- (Vlaanderen, Brabant): /β̞eːr/
- (Limburg): /weːr/
Woordafbreking
- weer
Woordherkomst en -opbouw
- Samentrekking van weder
| 1 | enkelvoud | meervoud |
|---|---|---|
| naamwoord | weer | - |
| verkleinwoord | weertje | - |
| 2 | enkelvoud | meervoud |
|---|---|---|
| naamwoord | weer | weren |
| verkleinwoord | weertje | weertjes |
Zelfstandig naamwoord
- o de atmosferische omstandigheden
- m (dierkunde) een gesneden geitenbok
- m bezig zijn (zich te weren): in de weer zijn
- o aantasting, mede door invloed van licht en vochtigheid
- Doordat de tent nat werd opgerold bleek er enige dagen later het weer in te zitten
Synoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen
1. de atmosferische omstandigheden
|
Meer informatie
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
Bijwoord
weer
Afgeleide begrippen
- (1) weergave, weergaveapparaat, weergeven, weerkaatsen, weerzien
- (2) weerspiegelen, weerspiegeling, weerwoord, weerklank, weerslag
Verwante begrippen
Uitdrukkingen en gezegden
- het is weer raak
- weer terecht zijn
Vertalingen
1. nog een keer
weer terecht zijn
|
het is weer raak
|
Werkwoord
| vervoeging van |
|---|
| weren |
weer
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van weren
- Ik weer.
- gebiedende wijs van weren
- Weer!
- (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van weren
- Weer je?
Limburgs
Uitspraak
- IPA:
- (Etsbergs): /weːʁ/
- (Maastrichts): /weːʁ/
- (Montforts): /weːʁ/
- (Roermonds): /weːʁ/
- (Venloos): /weɪ/
Persoonlijk voornaamwoord
weer
Verbuiging
| weer | enkelvoud | meervoud | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| geheel | onbeklemtoond | gemuteerd | gemuteerd onbeklemtoond |
geheel | onbeklemtoond | gemuteerd | gemuteerd onbeklemtoond |
|
| nominatief | ich | 'ch | - | - | weer | v'r | - | - |
| genitief | miens | mes | - | - | ózzes, ózzer | - | - | - |
| locatief | mienes, mienentj | - | - | - | ózzes, ózzentj | - | - | - |
| datief | mir | mör | - | - | ós, ózzem, ózze | - | - | - |
| accusatief | mich | me | - | - | ós | - | - | - |
| reflexief | michzèlf | mich | - | - | ószèlf | ós | - | - |
- Verder bestaat ook nog de tweevoud met de vorm weet.