curator

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • cu·ra·tor
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord curator curatoren
curators
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

curator m [3]

  1. (juridisch) (beroep) iemand die door de rechter is aangewezen om het beheer te voeren over de bezittingen van een natuurlijk persoon of van een rechtspersoon (curatele, faillissement)
    • De curator regelde snel een vlotte doorstart van het bedrijf. 
  2. lid van de raad van toezicht over een instelling
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders
97 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen