procurator

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pro·cu·ra·tor
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘beheerder’ voor het eerst aangetroffen in 1392 [1]
  • van het Latijnse curare [verzorgen] met het voorvoegsel pro- met het achtervoegsel -ator [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord procurator procuratoren
procurators
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

procurator m [3]

  1. (geschiedenis) provinciale administrateur van de oude Romeinse keizers
  2. administrateur van een klooster
  3. (geschiedenis) vertegenwoordiger van een kerkprovincie bij zaken met de Romeinse congregaties
Vertalingen

Gangbaarheid

86 % van de Nederlanders
84 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen