faillissement

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • fail·lis·se·ment
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘het failliet gaan of zijn’ voor het eerst aangetroffen in 1582 [1]
  • In het Nederlands gevormd van het Franse faillir (falen, failliet gaan) of faillite (failliet) met het achtervoegsel -ment (dat in het Nederlands als bastaardmorfeem gebruikt wordt) [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord faillissement faillissementen
verkleinwoord faillissementje faillissementjes

Zelfstandig naamwoord

faillissement o

  1. (juridisch) de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen
    • Door het faillissement van de behanger kon zijn huis niet op tijd afgewerkt worden. 
  2. (juridisch) een in de wet geregelde procedure voor een persoon of onderneming die niet (meer) in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen
    • Toen de crisis toegeslagen had bij de luchtvaartmaatschappij, was het faillissement onvermijdelijk geworden. 
Synoniemen
Verwante begrippen
Uitdrukkingen en gezegden
  • in staat van faillissement
    • niet in staat om te blijven betalen en verstoken van enig krediet
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen