spugen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  spugen    (hulp, bestand)
• IPA: /'spy.ɣə(n)/

Woordafbreking

• spu·gen

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘door de mond uitwerpen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1657.
• Doublet van spuwen onder invloed van de verleden tijd spooch, spōghen en het voltooid deelwoord ghespōghen (waaruit spoog, spogen, gespogen), Middelnederlandse bijvormen van speech, spēghen, ghespēghen bij de infinitief spīen, waaruit de dialectvorm spijen; zie verder spuwen.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
spugen /'spy.ɣə(n)/	spoog spuugde /'spox/ /'spyɣ.də/	gespogen gespuugd /ɣə.'spo.ɣə(n)/ /ɣə.'spyxt/
klasse 2 zwak -d	volledig

Werkwoord

spugen

1. inergatief speeksel uit de mond doen uitschieten

   • Hij kreeg van z'n moeder straf omdat hij op de grond spuugde. 
   • ‘Ik had mensen als Trump en Vance wel in hun gezicht kunnen spugen’ 

2. inergatief (eufemisme) maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

   • De jongen spuugde over de rand van het schip. 

Synoniemen

• [1] spuwen
• [2] braken, kotsen, overgeven, vomeren

Hyponiemen

• bespugen, uitspugen

Afgeleide begrippen

• gespuug, spuugbak, spuugbenauwd, spuugdoek, spuugkit, spuuglelijk, spuuglok, spuugsel, spuugzat

Vertalingen

    1. speeksel uit de mond doen uitschieten   

Afrikaans: spoeg (af) Duits: spucken (de) Engels: spit (en), spew (en) Frans: cracher (fr) Faeröers: spýta (fo) Hebreeuws: ירק (he)

Hoogsilezisch: charkać (szl) Italiaans: sputare (it) Pools: pluć (pl) Spaans: escupir (es) Zweeds: spotta (sv)

Gangbaarheid

• Het woord spugen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "spugen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.