spuwen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  spuwen    (hulp, bestand)
• IPA: /'spyʋə(n)/

Woordafbreking

• spu·wen

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘door de mond uitwerpen’ voor het eerst aangetroffen in 1240.
• erfwoord: Middelnederlands spīen, spijen, spūwen, spouwen, ontwikkeld uit Oergermaans *spīwan-, dat teruggaat op Indo-Europees *spti(e)uH- ‘spuwen’, waarbij horen ook Latijn spuere, Litouws spiáuti en Servo-Kroatisch pljȕvati. Evenals Nederduits spe’en, spien, Duits speien en Fries spije. Doublet van spugen.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
spuwen /'spyʋə(n)/	spuwde /'spyʋdə/	gespuwd /ɣə'spyʋt/
zwak -d	volledig

Werkwoord

spuwen

1. inergatief (formeel) speeksel met vaart buiten de mond doen komen

   • Hij spuwde op de grond van minachting. 

2. overgankelijk water of ander materiaal met vaart naar buiten doen komen

   • De geiser laat dagelijks veel water naar buiten spuwen. 

Synoniemen

• [1] spugen, tuffen, fluimen
• (nevenvormen): spouwen, spijen

Verwante begrippen

• uitspugen

Hyponiemen

• bespuwen, opspuwen, uitspuwen, vuurspuwen

Afgeleide begrippen

• speeksel, spuwbakje, spuwer, spuwing, spuwsel

Uitdrukkingen en gezegden

• Iemand op zijn vestje spuwen

een standje geven en ongenoegen over iemand uiten

• Zijn gal spuwen

iets afkeuren en dat duidelijk laten merken

Vertalingen

    1.   

Engels: spit (en)

Spaans: escupir (es), esputar (es), expectorar (es)

Gangbaarheid

• Het woord spuwen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "spuwen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.