ekmek
Uiterlijk
- ek·mek
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | ekmek | ekmekler |
| genitief | ekmeğin | ekmeklerin |
| datief | ekmeğe | ekmeklere |
| accusatief | ekmeği | ekmekleri |
| locatief | ekmekte | ekmeklerde |
| ablatief | ekmekten | ekmeklerden |
ekmek
ekmek
- (landbouw) zaaien
- (landbouw) telen, kweken, verbouwen
- strooien
- (figuurlijk) zaaien, veroorzaken, teweegbrengen
- [3] serpmek