vuur

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  vuur    (hulp, bestand)
• IPA: /vyːr/

Woordafbreking

• vuur

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	vuur	vuren
verkleinwoord	vuurtje	vuurtjes

Zelfstandig naamwoord

vuur o

1. een lichtend verschijnsel dat ontstaat wanneer iets verbrandt

   De brandweer doofde het vuur met water en andere blusmiddelen.

2. beschieting met vuurwapens

   Zo kwam de stad onder vuur te liggen.

Hyponiemen

• hemelvuur, houtskoolvuur, kampvuur, kooltje-vuur, koudvuur, kruisvuur, miltvuur, paasvuur, sint-elmsvuur, vliegvuur, vreugdevuur

Afgeleide begrippen

geelbuikvuurpad kampvuurlied siervuurwerk vuurbal vuurberg vuurdoorn vuurgevecht

vuurkolom vuurland vuurlibel vuurlinie vuurmaker vuurmond vuurpeloton

vuurpijl vuurpot vuurproef vuurregen vuursalamander vuurscherm vuursnelheden

vuursnelheid vuurspuwen vuursteen vuurstoot vuurstorm vuurtong vuurtoren vuurtorenwachter

vuurvogel vuurwapen vuurwapenbezit vuurwater vuurwerk vuurwerkplant vuurzee vuurzweep

Uitdrukkingen en gezegden

• als een lopend vuurtje
• het olympisch vuur
• in vuur en vlam staan
• olie op het vuur gooien
• onder vuur
• onder vuur genomen worden
• onder vuur komen te liggen
• onder vuur nemen
• vuur stoken
• zwaar onder vuur liggen

Vertalingen

    1. een lichtend verschijnsel dat onstaat wanneer iets verbrandt   

Afrikaans: vuur (af) Arabisch: نَارٌ (ar) v Armeens: հրդեհ (hy) Bosnisch: vatra (bs) v, oganj (bs) m Bulgaars: огън (bg) m Chinees: 火 (zh) Deens: ild (da) g Duits: Feuer (de) o Engels: fire (en) Esperanto: fajro (eo) Fins: tuli (fi) Frans: feu (fr) m Fries: fjoer (fy) Grieks: φωτιά (el) v Hebreeuws: אש (he) v Hindi: आग (hi) Hongaars: égés (hu) Ido: fairo (io) Iers: tine (ga) m IJslands: eldur (is) Indonesisch: api (id) Italiaans: fuoco (it) m Japans: Kanji: 火 (ja) Hiragana: ひ (ja) Romaji: hi (ja) Kituba: tiya Koerdisch: agir (ku) Koreaans: 불 (ko)

Kroatisch: vatra (hr) v Laotiaans: ໄຟ (lo) Latijn: ignis (la) m Mapudungun: kütral Minangkabaus: api Navajo: faire Noors: ild (no) m Nynorsk: eld (nn) m Oekraïens: вогонь (uk) m Oudgrieks: πῦρ o Pools: ogień (pl) m Portugees: fogo (pt) m Roemeens: foc (ro) o Russisch: горение (ru) o, огонь (ru) m, пламя (ru) o Servisch: Cyrillisch: ватра (sr) v, огањ (sr) m Westers: vatra (sr) v, oganj (sr) m Sloveens: ogenj (sl) m Slowaaks: oheň (sk) m Spaans: fuego (es) m Taroko: púniq, hapunek Thai: ไฟ (th) Tsjechisch: oheň (cs) m Turks: ateş (tr) Vietnamees: hoả (vi) Waals: feu (wa) m Zweeds: eld (sv) g, brand (sv) g

    als een lopend vuurtje   

Duits: wie ein Lauffeuer

    het olympisch vuur   

Duits: das olympische Feuer

    in vuur en vlam staan   

Duits: lichterloh brennen

    olie op het vuur gooien   

Duits: Öl ins Feuer gießen

    onder vuur   

Duits: unter Beschuss

    onder vuur genomen worden   

Duits: unter Beschuss geraten

    onder vuur komen te liggen   

Duits: unter Beschuss geraten

    onder vuur nemen   

Duits: das Feuer eröffnen, unter Beschuss nehmen

    vuur stoken   

Duits: Feuer legen

    zwaar onder vuur liggen   

Duits: unter starkem Beschuss stehen

Werkwoord

vervoeging van
vuren

vuur

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vuren
   

   Ik vuur.

2. gebiedende wijs van vuren
   

   Vuur!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vuren
   

   Vuur je?

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /ˈvyːr/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

vuur o

1. vuur

   «'d Vuur versprij zich zoefrasj dórche bósj.»

   Het vuur verspreidde zich razendsnel door het bos.

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	vuur	-	vuurke	-	vuur	-	vuurkes	-
genitief	vuurs	-	vuurkes	-	vuur	-	vuurkes	-
locatief	vures	-	vureske	-	vurese	-	vureskes	-
datief	vure	-	vuurke	-	vuur	-	vuurkes	-
accusatief	vuur	-	vuurke	-	vuur	-	vuurkes	-