brand

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /ˈbrɑnt/
  • (Vlaanderen, Brabant): /ˈbrɑnt/
  • (Limburg): /ˈbrɑnd/

Woordafbreking

• brand

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	brand	branden
verkleinwoord	brandje	brandjes

Zelfstandig naamwoord

brand m

1. verbranding met vuur

   Er is een brand in de school.

Synoniemen

• fik, hens

Hyponiemen

• bosbrand, huisbrand, korenbrand, maagbrand, zonnebrand

Afgeleide begrippen

alkalinebrandstofcel brandalarm brandblusser brandbom branddeur branden brandgans brandgevaar brandhout brandijzer branding brandkas brandkast brandklok brandkluis brandkraan brandkruid

brandkuil brandlaan brandladder brandlucht brandmelder brandmerk brandmiddel brandmuren brandmuur brandnetel brandnetelfamilie brandnetelscheuten brandnetelsoep brandnetelspruiten brandnieuw brandoffer brandpunt

brandput brandschilderen brandschoon brandsignaal brandslang brandsmeersel brandspiritus brandspuit brandstapel brandstichten brandstichter brandstichting brandstift brandstof brandstofcel brandstoffilter brandstofinjectie

brandstofinspuiting brandstofleiding brandstofmeter brandstofniveau brandstofniveaumeter brandstofpomp brandstofsysteem brandstoftank brandstoftransport brandstofverbruik brandstraat brandtrap brandveilig brandverf brandvers brandverzekering brandvlaag

brandvrij brandwaarborg brandwacht brandweer brandweerauto brandweerlieden brandweerman brandweervoertuig brandwerend brandwerende brandwerk brandwond brandzalf brandzolder brandzwabber huisbrandolie

Verwante begrippen

vuur

Vertalingen

    1. een verbranding met vuur.   

Catalaans: incendi (ca) m Duits: Brand (de) m Engels: fire (en) Frans: feu (fr) m, incendie (fr) v

Noors: brann (no) m Nynorsk: brann (nn) m Pools: pożar (pl) m Spaans: incendio (es) m

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Werkwoord

vervoeging van
branden

brand

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van branden
   

   Ik brand.

2. gebiedende wijs van branden
   

   Brand!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van branden
   

   Brand je?

Noors

Uitspraak

(klemtoonhomogram)

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• [A]: IPA: / bɾɑn /
• [B]: IPA: / brænd /

Woordafbreking

• brand

Woordherkomst en -opbouw

• [A]: Afkomstig van het Oudnoorse zelfstandige naamwoord brandr.
• [B]: Afkomstig van het Engelse zelfstandige naamwoord brand.

Naar frequentie	11016

[A]+[B]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	brand	branden	brander	brandene
genitief	brands	brandens	branders	brandenes

Zelfstandig naamwoord

[A]: brand, m

1. een gesneden post of stok
2. dwarshout
3. bonk, vent
4. een bevreesde, onverschrokken persoon

Schrijfwijzen

• [3-4]: brande

Synoniemen

• [1]: stock
• [1]: stolpe
• [2]: tverrtre

Hyperoniemen

• [3]: kar
• [4]: person

Zelfstandig naamwoord

[B] brand, m

1. handelsmerk, merk

Synoniemen

• firmamerke
• kvalitet
• sort
• stempel
• varemerke

Zelfstandig naamwoord

brand

1. verouderde spelling of vorm van brann

(verouderd) onbepaalde vorm nominatief enkelvoud van brand, m

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / bɾɑn /

Woordafbreking

• brand

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse zelfstandige naamwoord brandr.

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	brand	branden	brandar	brandane

Zelfstandig naamwoord

brand, m

1. een gesneden post of stok
2. dwarshout
3. een lange knuppel
4. bonk, vent
5. een bevreesde, onverschrokken persoon

Schrijfwijzen

• [4-5]: brande

Synoniemen

• [1]: stock
• [1]: stolpe
• [2]: tverrtre

Hyperoniemen

• [3]: vedskie
• [4]: kar
• [5]: person

Zelfstandig naamwoord

brand

1. verouderde spelling of vorm van brann

(verouderd) onbepaalde vorm nominatief enkelvoud van brand, m