vermoeden

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·moe·den
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van moed met het voorvoegsel ver- en met het achtervoegsel -en [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord vermoeden vermoedens
verkleinwoord (vermoedentje) (vermoedentjes)

Zelfstandig naamwoord

vermoeden o

  1. een waarschijnlijke waarheid
    Een vermoeden is een bewering waarvan men denkt dat deze waar is, zonder daarvan zeker te zijn.
  2. een stelling zonder bewijs
    In de wiskunde is een vermoeden een wiskundige uitspraak waarvan wiskundigen denken dat deze waar is, terwijl er nog geen sluitend bewijs voor gevonden is.
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Uitdrukkingen en gezegden

Een donkerbruin vermoeden hebben.

  • Het kan volgens de uitspreker ervan over een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid beschikken.
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

naamwoord van handeling
zelfstandig bijvoeglijk
vermoeden vermoedend
- vermoed
- vermoedelijk


stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
vermoeden
vermoedde
vermoed
zwak -d volledig

Werkwoord

vermoeden

  1. overgankelijk een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt
    Resistentie werd vermoed in ten minste een aantal gevallen.
Synoniemen
Vertalingen

Verwijzingen

  1. etymologiebank.nl