effen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ef·fen
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen effen effener effenst
verbogen
partitief effens effeners -

Bijvoeglijk naamwoord

effen [2]

  1. glad van oppervlak
  2. gelijk van kleur
  3. zonder het uiten van gevoelens
    • Met een effen gelaat vertelde de man de grootste leugens. 
Antoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
effenen

effen

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van effenen
    • Ik effen. 
  2. gebiedende wijs van effenen
    • Effen! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van effenen
    • Effen je? 

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders
96 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen

  1. etymologiebank.nl
  2. Woordenboek der Nederlandse taal