aanbellen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  aanbellen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈambɛlə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• aan·bel·len

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  aan vz  en  bellen ww 

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
aanbellen	belde aan	aangebeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

aanbellen

1. bij iemand (aan de deur) bellen, op de knop van de elektrische deurbel van een huis drukken

   • Nog voor ze kunnen aanbellen, zwaait de deur open. 
   • Als je wilt dat iemand de voordeur voor je openmaakt moet je aanbellen. 

   ▸ Voor Churchill-laan 270 zette hij de fiets vast, draaide zich om, liep naar de deur, en het was, ondanks alles, de gewoonste zaak van de wereld toen hij zonder aarzeling aanbelde.

2. aan de deurbel trekken om die te laten rinkelen

   • Nog voor ze kunnen aanbellen, zwaait de deur open. 
   • Als je wilt dat iemand de voordeur voor je openmaakt moet je aanbellen. 

Verwante begrippen

• belletje trekken: aanbellen en dan hard wegrennen zodat iemand voor niets de deur opent, een vorm van plagen door kinderen

Vertalingen

    1. bij iemand (aan de deur) bellen   

Bulgaars: звъня (bg), позвънявам (bg) Deens: ringe på (da) Duits: klingeln (de) Engels: ring (en) Esperanto: sonorigi (eo)

Italiaans: sonare all'uscio (it) Pools: zadzwonic (pl) Spaans: llamar (es) (a la puerta)

Gangbaarheid

• Het woord aanbellen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "aanbellen" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.