steen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  steen    (hulp, bestand)
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /sten/
  • (Limburg): /steːn/

Woordafbreking

• steen

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	steen	stenen
verkleinwoord	steentje	steentjes

Zelfstandig naamwoord

steen

1. m een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

   Huizen worden vaak van steen gemaakt, omdat het zo goed bestand is tegen weersinvloeden.

2. m een klein fragment van deze stof

   Er ligt een kleine steen op het garagepad.

3. o vogelziekte veroorzaakt door het organisme Trichomonas gallinae

Synoniemen

• [2] geel, frons, trichomoniasis

Hyponiemen

adersteen baksteen barnsteen bouwsteen dobbelsteen edelsteen gootsteen

grafsteen hagelsteen hoeksteen inktsteen kalksteen ketelsteen keursteen

kleisteen kroonsteen leisteen luchtsteen maagsteen meelsteen meteoorsteen mokkasteen

niersteen ondersteen ovensteen raamdorpelsteen reliëfsteen schoorsteen slijpsteen tandsteen

tongsteen vuursteen wrijfsteen zandsteen zeepsteen zeilsteen zoutsteen zwerfsteen

Afgeleide begrippen

steenachtig steenanker steenarend steenberg Steenbok

steenboor steendrukker steenduif steeneik steengoed

steengrijs steengrill steenhouwer steenkool steenkorf

steenoven steenrijk steensel steensnijder steentijd steentijdperk

steenuil steenvrucht steenwerk steenwol steenworp steenzout

Anagrammen

• etsen

Vertalingen

    1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten   

Atayal: btúnux, vatúnukh Duits: Stein (de) m Engels: stone (en) Even: дёл Frans: pierre (fr) v IJslands: steinn (is) m Latijn: lapis (la) o Pools: kamień (pl) m

Russisch: камень (ru) m (kámen') Spaans: piedra (es) v Taroko: batunuch Tobiaans: fas Toevaans: даш Turks: taş (tr) Vietnamees: đá (vi) West-Circassisch: мыжъо

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Middelnederlands

	enkelvoud	meervoud
nominatief	steen	stene
genitief	steens stenes	stene
datief	stene	stenen
accusatief	steen	stene

Zelfstandig naamwoord

steen m

1. steen (harde stof)