ar

Niet te verwarren met: år

Nederlands

Uitspraak

• IPA: /ɑr/

Woordafbreking

• ar

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	ar	arren
verkleinwoord	arretje	arretjes

Zelfstandig naamwoord

ar m/v

1. arrenslee, een slee die door trekdieren over sneeuw of ijs getrokken wordt

   Op de ar gleden we door de sneeuw.

Iers

vorm	tegenwoordig	verleden voorwaardelijk	verl./voorw voor (f+)klinker
bevestigend	is	ba	b'
ontkennend	ní	níor	níorbh
vragend	an	ar	arbh
betrekkelijk	gur(b)	gur	gurbh
vragend/ontkennend betrekkelijk/ontkennend	nach	nár	nárbh

Werkwoord

ar + lenitie (arbh voor klinker of f + klinker)

1. vragende voorwaardelijke of verleden vorm van het koppelwerkwoord is

   Ar mháthair mhaith í? — Was ze een goede moeder?

   Arbh fhearr leat pionta beorach? — Heb je liever een biertje?

	vorm van ar
op mij	orm
op jou	ort
op hem, erop op haar, erop	air uirthi
op ons	orainn
op jullie	oraibh
op hen, erop	orthu

Voorzetsel

ar

1. op
2. tá ... orm: ik heb ...

   «Tá fuacht orm.»

   Ik heb het koud.

   «Tá slaghdán orm.»

   Ik ben verkouden.

Koerdisch

Zelfstandig naamwoord

ar

1. meel
2. vuur
3. are
4. schande

Portugees

Zelfstandig naamwoord

ar m

1. lucht

Turks

Zelfstandig naamwoord

ar

1. schaamte, verlegenheid.