stamme

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  stamme    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• stam·me

Woordherkomst en -opbouw

•  stam ww  met de uitgang -e

Werkwoord

vervoeging van
stammen

stamme

1. aanvoegende wijs van stammen

Gangbaarheid

• Het woord stamme staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Noors

Uitspraak

• Geluid: stamme Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈstɑmə /

Woordafbreking

• stam·me

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Nederduits.

Naar frequentie	8695

Bijvoeglijk naamwoord

stamme, m / v / o

1. bepaalde vorm enkelvoud van de stellende trap van stam

stamme, mv

1. onbepaalde en bepaalde vorm meervoud van de stellende trap van stam

vervoeging
onbepaalde wijs	stamme
tegenwoordige tijd	stammer
verleden tijd	stammet stamma
voltooid deelwoord	stammet stamma
onvoltooid deelwoord	stammende
lijdende vorm	stammes
gebiedende wijs	stam
vervoegingsklasse	Klasse 1 zwak
opmerking	[A]+[B]

Werkwoord

[A] stamme

1. afkomstig zijn van, stammen

Synoniemen

• ætte

Afgeleide begrippen

• stamme fra

Werkwoord

[B] stamme

1. haperen, stamelen
2. (medisch) stotteren

Synoniemen

• stotre

Hyperoniemen

• tale

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	stamme	stammen	stammer	stammene
genitief	stammes	stammens	stammers	stammenes

Zelfstandig naamwoord

stamme

1. (plantkunde) boomstam, stam
2. (figuurlijk) vaste kern (bijv. fast personeel)
3. (biologie) bestand, voorraad (van dieren of planten)
4. (sociologie) stam, volksstam
5. (grammatica) stam, stamwoord

Synoniemen

• [2]: hoveddel
• [2]: kjerne
• [3]: bestand
• [4]: folkegruppe

Hyperoniemen

• [1]: tre

Hyponiemen

• [1]: bark

Afgeleide begrippen

• [1]: trestamme
• [3]: bjørnestamme
• [3]: viltstamme
• [4]: indianerstamme
• [4]: pygméstamme

Typische woordcombinaties

• [2]: stammen i laget

vaste speler

• [4]: stammens hyl (krigsrop)

strijdkreet, strijdleus (krijgsgehuil)

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: stamme Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: / ˈstɑmə /

Woordafbreking

• stam·me

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Nederduits.

Bijvoeglijk naamwoord

stamme, m /v / o

1. bepaalde vorm enkelvoud van de stellende trap van stam

stamme, mv

1. onbepaalde en bepaalde vorm meervoud van de stellende trap van stam

vervoeging
onbepaalde wijs	stamme stamma
tegenwoordige tijd	stammar
verleden tijd	stamma
voltooid deelwoord	stamma
onvoltooid deelwoord	stammande
lijdende vorm	stammast
gebiedende wijs	stam stamma stamme
vervoegingsklasse	Klasse 1 zwak
opmerking	[A]+[B]

Werkwoord

[A] stamme

1. afkomstig zijn van, stammen

Afgeleide begrippen

• stamma frå
• stamme frå

Werkwoord

[B] stamme

1. haperen, stamelen
2. (medisch) stotteren

Schrijfwijzen

• stamma

Synoniemen

• stotre

Hyperoniemen

• tale

m	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	stamme	stammen	stammar	stammane

v	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	stamme	stamma	stammer	stammene

Zelfstandig naamwoord

stamme

1. (plantkunde) boomstam, stam
2. (figuurlijk) vaste kern (bijv. fast personeel)
3. (biologie) bestand, voorraad (van dieren of planten)
4. (sociologie) stam, volksstam
5. (grammatica) stam, stamwoord

Schrijfwijzen

• [1+5]: stomn

Synoniemen

• [2]: hovuddel
• [2]: kjerne
• [3]: bestand
• [4]: folkegruppe

Hyperoniemen

• [1]: tre

Hyponiemen

• [1]: bork

Afgeleide begrippen

• [1]: trestamme
• [3]: torskestamme
• [3]: viltstamme
• [4]: indianarstamme
• [4]: nomadestamme

Typische woordcombinaties

• [1]: ei tjukk stamme

een dikke stam

• [2]: stamma i laget

vaste speler