sacer
- sa·cer
- Afgeleid van sancīre.
sacer
- gewijd, heilig (aan: + genitivus/dativus)
- vervloekt
- (metaforisch) bestemd voor
- (postklassiek) eerbiedwaardig
- (van plaatsen) heilig
- onschendbaar
| enkelvoud | meervoud | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | |
| nominatief | sacer | sacra | sacrum | sacrī | sacrae | sacra |
| genitief | sacrī | sacrae | sacrī | sacrōrum | sacrārum | sacrōrum |
| datief | sacrō | sacrae | sacrō | sacrīs | sacrīs | sacrīs |
| accusatief | sacrum | sacram | sacrum | sacrōs | sacrās | sacra |
| ablatief | sacrō | sacrā | sacrō | sacrīs | sacrīs | sacrīs |
| vocatief | sacre | sacra | sacrum | sacrī | sacrae | sacra |
| Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): sacrior | ||||||
| Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): sacrissimus | ||||||