lokken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  lokken    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈlɔkə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• lok·ken

Woordherkomst en -opbouw

• van Middelnederlands locken, in de betekenis van ‘aantrekken’ voor het eerst aangetroffen in 1100

• erfwoord afkomstig van : Middelnederlands: locken (1240) Oudnederlands: lockon Germaans: *lukkōn “liefkozen”, “(ver)lokken” Indo-Europees: *lug-n(e)h2-

  Verwant in Germaans: West: Angelsaksisch: a-loccian, Duits: locken (Oudhoogduits: lockōn) Noord: Deens: lokke, Zweeds: locka (Oudnoords: lokka)

• [2] Als productief, eerste element in samenstellingen, gevormd naar de voorbeelden lokaas, lokvogel.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
lokken	lokte	gelokt
zwak -t	volledig

Werkwoord

lokken

1. overgankelijk mens of dier verleiden ergens heen te komen

   • De eenden werden door een lokeend in de kooi gelokt. 

   ▸ Nella is ervan overtuigd dat de miniatuurmaakster hier is geweest, en ze kan zich niet voorstellen dat de vrouw haar naar zich toe zou lokken en haar vervolgens in de steek zou laten.

2. als eerste deel van samenstellingen
   1. (jachttaal) in jagerstermen voor datgene waarmee wild wordt aangetrokken
   2. (juridisch) bij een voorwerp dat als aantrekkelijk doelwit voor misdadigers moet dienen
   3. (juridisch) bij een persoon die als aantrekkelijk slachtoffer of contact voor misdadigers moet dienen

Hyponiemen

• aanlokken, aflokken, inlokken, meelokken, ontlokken, overlokken, uitlokken, verlokken, weglokken

Afgeleide begrippen

   

1. algemeen lokartikel lokker lokmiddel lokroep lokspijs lokstem lokstof lokzet 2.1 jagerstermen lokaas lokeend lokfluitje lokgans lokvink lokvogel 2.2 voorwerpen lokauto lokdoos lokfiets lokkoffer 2.3 personen lokagent lokhoer lokhomo lokjood lokloverboy lokoma lokpuber lokterrorist lokvrouw

Vertalingen

    1. mens of dier verleiden ergens heen te komen   

Deens: lokke (da) Duits: anlocken (de) Engels: lure (en)

Frans: leurrer (fr) Papiaments: hala Zweeds: locka (sv)

    2. als eerste deel van samenstellingen   

Duits: Lock- (de) Engels: decoy (en)

Frans: à appât (fr)

Zelfstandig naamwoord

de lokken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord lok

   ▸ ' 'Denk je dat dat bladgoud is?' Hij boog zich voorover en wees op de leeuwenmanen, de golvende lokken die leken te glinsteren.

   ▸ 'Welke verhalen?' Teresa nam kleine lokken van Olives grote bos haar en wikkelde ze om haar vingers, waarna ze ze stevig vastzette met de krulspelden die ze uit Sarahs slaapkamer hadden gepakt.

   ▸ 'Welke verhalen?' Teresa nam kleine lokken van Olives grote bos haar en wikkelde ze om haar vingers, waarna ze ze stevig vastzette met de krulspelden die ze uit Sarahs slaapkamer hadden gepakt.

Gangbaarheid

• Het woord lokken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "lokken" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.