immortalis

Latijn

Woordafbreking

• im·mor·tā·lis

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van  mortalis bn  met het voorvoegsel in- (met assimilatie)

Bijvoeglijk naamwoord

immortālis

1. onsterfelijk
2. eeuwig

Verbuiging

	enkelvoud			meervoud
	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig
nominatief	immortālis	immortālis	immortāle	immortālēs	immortālēs	immortālia
genitief	immortālis	immortālis	immortālis	immortālium	immortālium	immortālium
datief	immortālī	immortālī	immortālī	immortālibus	immortālibus	immortālibus
accusatief	immortālem	immortālem	immortāle	immortālēs	immortālēs	immortālia
ablatief	immortālī	immortālī	immortālī	immortālibus	immortālibus	immortālibus
vocatief	immortālis	immortālis	immortāle	immortālēs	immortālēs	immortālia
Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): immortālior
Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): immortālissimus

Zelfstandig naamwoord

immortālis m

1. onsterfelijke, god

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	immortālis	immortālēs
genitief	immortālis	immortālium
datief	immortālī	immortālibus
accusatief	immortālim	immortālēs
vocatief	immortālis	immortālēs
ablatief	immortālī	immortālibus