genitivus

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Latijn

Woordafbreking
  • ge·ni·ti·vus
Woordherkomst en -opbouw
  • Eigenlijk casus genitivus. Afgeleid van genitus met het achtervoegsel -ivus.

Zelfstandig naamwoord

genitīvus m

  1. (grammatica) genitivus, genitief, tweede naamval, bezittelijke naamval
    «domus patris est»
    het huis is van vader
    «pueri Romae»
    jongens van Rome
Verbuiging
Verwante begrippen

Meer informatie