genitivus

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Latijn

Uitspraak
Woordafbreking
  • ge·ni·ti·vus
Woordherkomst en -opbouw

Bijvoeglijk naamwoord

genitīvus

  1. als geboren (aan, in, uit)
  2. (grammatica) genitivus, genitief, vaak zelfstandig gebruikt (verkorting van "casus genitivus") als aanduiding van de tweede naamval in het Latijn en Grieks, die toegepast wordt op het zelfstandig naamwoord en daarop betrekking hebbende bijvoeglijke naamwoorden: de genitivus is de bezitsvorm die aangeeft waarvan iets of iemand is:
    «domus patris est»
    het huis is van vader
    «pueri Romae»
    jongens van Rome
Verbuiging
Verwante begrippen

Meer informatie