dativus

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken



Latijn

Zelfstandig naamwoord

dativus m nominativus enkelvoud

  1. De derde naamval van het Latijn en Grieks, die toegepast wordt op het zelfstandig naamwoord. De dativus neemt de plaats in van de volgende voorzetsels en geeft dus het meewerkend voorwerp weer:
Verwante begrippen


sing.
nom. dativus
gen. dativī
dat. genitivō
acc. dativum
abl. dativō


Meer informatie