dulcis

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


Latijn

Uitspraak
Woordafbreking
  • dul·cis
Woordherkomst en -opbouw
Indo-Europees: *dl̥kú- (zoet).

Erfwoorden in het Romaans:

Bijvoeglijk naamwoord

dulcis

  1. zoet, aangenaam van smaak;
    «Uvae dulces»
    Zoete druiven
  2. (figuurlijk): liefelijk, aangenaam;
    «Dulce et decorum est pro patria mori.»
    Het is aangenaam en eervol voor het vaderland te sterven.[1]
  3. (figuurlijk) (van een persoon): liefderijk, teder, vriendelijk, aangenaam, lief
Verbuiging


Verwijzingen

  1. Horatius Carmina III 2.13
grayline.PNG
  • s.v. dulcis, in J.B. Kan - H.P. Schröder (ed.), Latijnsch-Nederlandsch Woordenboek, Utrecht, 1864, pp. 172-173.