cuma

Angelsaksisch

Zelfstandig naamwoord

cuma m

1. gast
2. vreemdeling

Indonesisch

Woordafbreking

• cu·ma

Woordherkomst en -opbouw

• uit het Tamil cummā

Bijwoord

cuma

1. alleen (maar), enkel, slechts (enige)

Synoniemen

• hanya

Turks

Uitspraak

• Geluid:  cuma    (hulp, bestand)
• IPA: /ʤʊmɑː/

Woordafbreking

• cu·ma

	enkelvoud	meervoud
nominatief	cuma	cumalar
genitief	cumanın	cumaların
datief	cumaya	cumalara
accusatief	cumayı	cumaları
locatief	cumada	cumalarda
ablatief	cumadan	cumalardan

Zelfstandig naamwoord

cuma

1. vrijdag
2. (religie) vrijdaggebed

Synoniemen

• [2] cuma namazı

Dagen in het Turks
pazartesi maandag	salı dinsdag	çarşamba woensdag	perşembe donderdag	cuma vrijdag	cumartesi zaterdag	pazar zondag