slachtoffer

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • slacht·of·fer
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘iem. die het offer is van de belangen van een ander’ voor het eerst aangetroffen in 1556 [1]
  • samenstelling van  slacht ww  en  offer  , (stam van het werkwoord offeren) [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord slachtoffer slachtoffers
verkleinwoord slachtoffertje slachtoffertjes

Zelfstandig naamwoord

slachtoffer o

  1. een dier dat gedood wordt als offer voor een godheid
  2. iets of iemand die zonder eigen schuld kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis
    • Hij werd het slachtoffer van een overval. 
    • Het bedrijf werd het slachtoffer van gewetenloze speculanten. 
  3. in het bijzonder iemand die om het leven komt ten gevolge van een gebeurtenis
    • De vliegramp maakte 200 slachtoffers. 
     In Nederland duurde die oorlog van het jaar 1940 tot 1945. Nederland was bezet door Duitsland. De Duitsers waren de baas over Nederland. Het was een heel moeilijke tijd. Er vielen veel doden. Ieder jaar worden de slachtoffers van de oorlog herdacht op 4 mei. En ieder jaar wordt op 5 mei gevierd dat Nederland een vrij land is.[3]
Synoniemen
Antoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen