furca

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈfʊr.ka/

Zelfstandig naamwoord

fŭrca v

1. gaffel, tweetandige vork
2. een paal of stok in de vorm van een vork
3. juk, halsbeugel van de schandpaal

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	furca	furcae
genitief	furcae	furcārum
datief	furcae	furcīs
accusatief	furcam	furcās
ablatief	furcā	furcīs
vocatief	furca	furcae

Overerving en ontlening

    Overerving (via vulgair Latijn *forca)

Frans: fourche v Italiaans: forca v

Roemeens: furcă v Waals: fotche v

    Ontlening

Deens: fork g Duits: Forke v

Engels: fork Nederlands: vork v/m