betichten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  betichten    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• be·tich·ten

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘beschuldigen’ voor het eerst aangetroffen in 1298
• afgeleid van het Middelnederlandse ticht met het voorvoegsel be- met het achtervoegsel -en

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
betichten	betichtte	beticht
zwak -t	volledig

Werkwoord

betichten

1. overgankelijk iemand op valse gronden beschuldigen

   • Iemand betichten van oplichting. 
   • We zien ook dat de expert bij het afbreken van de overeenkomst het slachtoffer beticht van wanprestatie. 

Verwante begrippen

• aantijgen, belasteren, beschuldigen

Afgeleide begrippen

• betichting

Opmerkingen

Het woord betichten, wordt in feite oneigenlijk, vaak gebruikt als een gewoon synoniem voor "beschuldigen".

Vertalingen

    1. iemand op valse gronden beschuldigen   

Duits: beschuldigen (de), bezichtigen (de) Engels: accuse (en), blame (en)

Oudnoords: bregða Spaans: achacar (es), acriminar (es), acusación (es) v, acusar (es), denuncia (es) v, denunciar (es), imputación (es) v, imputar (es), inculpación (es) v, inculpar (es)

Zelfstandig naamwoord

de betichten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord betichte

Gangbaarheid

• Het woord betichten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "betichten" herkend door:

94 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.