acriminar
Uiterlijk
- a·cri·mi·nar
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| acriminar |
acriminaba |
acriminado |
| volledig | ||
acriminar
- [1] acusar, culpar, incriminar
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| acriminar |
acriminaba |
acriminado |
| volledig | ||
acriminar