adversarius

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˌadwɛrˈsaːrɪˌʲʊs/

Woordafbreking

• ad·ver·sa·ri·us

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van ădvĕrsāri (zich verzetten) of van ădvĕrsum/ădvĕrsus (tegen) met het achtervoegsel -arius.

Bijvoeglijk naamwoord

ădvĕrsārĭus

1. tegenoverstaand
2. vijandig, gekant (tegen; + dat.)

Verbuiging

	enkelvoud			meervoud
	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig
nominatief	ădvĕrsārĭus	ădvĕrsārĭa	ădvĕrsārĭum	ădvĕrsārĭī	ădvĕrsārĭae	ădvĕrsārĭa
genitief	ădvĕrsārĭī	ădvĕrsārĭae	ădvĕrsārĭī	ădvĕrsārĭōrum	ădvĕrsārĭārum	ădvĕrsārĭōrum
datief	ădvĕrsārĭō	ădvĕrsārĭae	ădvĕrsārĭō	ădvĕrsārĭīs	ădvĕrsārĭīs	ădvĕrsārĭīs
accusatief	ădvĕrsārĭum	ădvĕrsārĭam	ădvĕrsārĭum	ădvĕrsārĭōs	ădvĕrsārĭās	ădvĕrsārĭa
ablatief	ădvĕrsārĭō	ădvĕrsārĭā	ădvĕrsārĭō	ădvĕrsārĭīs	ădvĕrsārĭīs	ădvĕrsārĭīs
vocatief	ădvĕrsārĭe	ădvĕrsārĭa	ădvĕrsārĭum	ădvĕrsārĭī	ădvĕrsārĭae	ădvĕrsārĭa
Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): măgis ădvĕrsārĭus
Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): măxĭme ădvĕrsārĭus

Zelfstandig naamwoord

ădvĕrsārĭus

1. tegenstander

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	ădvĕrsārĭus	ădvĕrsārĭī
genitief	ădvĕrsārĭī	ădvĕrsārĭōrum
datief	ădvĕrsārĭō	ădvĕrsārĭīs
accusatief	ădvĕrsārĭum	ădvĕrsārĭōs
vocatief	ădvĕrsārĭe	ădvĕrsārĭī
ablatief	ădvĕrsārĭō	ădvĕrsārĭīs