horen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
horen	horend
gehoor	gehoord
-	hoorbaar

Uitspraak

• Geluid:  horen    (hulp, bestand)
• IPA: /hɔː.rən/
• SAMPA: /hor@n/

Woordafbreking

• ho·ren

Woordherkomst en -opbouw

afkomstig van: Middelnederlands: horen Oudnederlands: hōren Germaans: *hauzijanan Indo-Europees: *h₂ḱh₂owsyé-

Verwant in Germaans: West: Engels: hear (Angelsaksisch: hȳran), Duits: hören, (Oudhoogduits: hōren), Fries: hearre (Oudfries: hēra) Noord: Zweeds: höra, Deens/Noors: høre, (Nynorsk: høyra, Oudnoors: heyra), IJslands: heyra, Faeröers: hoyra Oost: Gotisch: hausjan

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
horen /'hɔː.rə(n)/	hoorde /'hɔːr.də/	gehoord /ɣə.'hɔːrt/
zwak -d	volledig

Werkwoord

horen

1. (overgankelijk) waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden
2. thuishoren, behoren

Spreekwoorden

Wie niet horen wil, moet maar voelen.

• Wie geen aandacht besteedt aan hetgeen gezegd wordt, moet daar maar de gevolgen van ondervinden.

Verwante begrippen

• luisteren

Vertalingen

    1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden   

Albanees: dëgjon (sq) Angelsaksisch: hyran (ang), hȳran (ang) Arabisch: سمع (ar), سمع (ar) Nadjdi-Arabisch: avdu (ars) Bosnisch: čuti (bs), slušati (bs) Bretons: kleved (br) Catalaans: sentir (ca), oir (ca) Chinees: 听 (zh) (tīng) Deens: høre (da) Duits: hören (de) Engels: hear (en) Faeröers: hoyra (fo) Fins: kuulla (fi) Frans: entendre (fr) Grieks: ακούω (el) (akoúo) Hebreeuws: שמע (he) Hongaars: hall (hu) Ido: audar (io) Iers: clois (ga), cluin (ga) Indonesisch: dengar (id) Italiaans: sentire (it), udire (it) Japans: 聞く (ja) Koerdisch: bîstin (ku), guh lê bûn (ku), بیستن (ku)

Koreaans: 듣다 (ko) (deudda, deutda) Kroatisch: čuti (hr), slušati (hr) Latijn: audire (la) Manx: clin (gv) Nahuatl: caqui (nah) Noors: høre (no) Oudnoors: East hǫra, West heyra Occitaans: ausir (oc) Perzisch: شنیدن (fa) (šenīdan) Pools: słyszeć (pl) Portugees: ouvir (pt), escutar (pt) Roemeens: auzi (ro) Russisch: слышать (ru) Schots-Gaelisch: cluinn (gd) Servisch: Cyrillisch: чути (sr), слушати (sr) Westers: čuti (sr), slušati (sr) Sloveens: slišati (sl) Spaans: oír (es), oir (es) Telugu: విను (te) (vinu) Tsjechisch: slyšet (cs) Turks: duymak (tr), işitmek (tr) Vietnamees: nghe (vi) Zweeds: höra (sv)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	horen	horens
verkleinwoord	horentje	horentjes

Zelfstandig naamwoord

horen m

1. hoorn

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	horen	-
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

horen o

1. het gehoor, het in staat zijn om te kunnen horen