plaag

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  plaag    (hulp, bestand)
• IPA: / plax / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• plaag

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn plaga “slag”, “wond”, in de (christelijke) betekenis van ‘(door God gezonden) onheil’ voor het eerst aangetroffen in 1240.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	plaag	plagen
verkleinwoord	plaagje	plaagjes

Zelfstandig naamwoord

de plaag v / m

1. (religie) door God gezonden onheil, ramp
2. (figuurlijk) een wijdverspreid ongemak of fysieke bedreiging veroorzaakt door een buitensporig optreden van organismen als insecten, bacteriën, knaagdieren enz

   • Een dier dat in zijn land van herkomst een normaal deel van de natuur is, kan best ergens anders een plaag veroorzaken, zoals in Australië met de konijnen gebeurd is. 

Hyponiemen

• boerenplaag, insectenplaag, muggenplaag, rupsenplaag, sprinkhanenplaag, vliegenplaag

Afgeleide begrippen

   

geplaag plaagal plaagbeest plaagbeller plaagdier plaagduivel plaaggeest plaaginsect plaagstaart plaagster plaagstok plaagstoot plaagtelefoontje plaagvarken plaagziek plaagzucht plagen plager plagerig plagerij

Vertalingen

    wijdverspreid onheil, ongemak   

Deens: plage (da) g Duits: Plage (de) v Engels: plague (en), scourge (en)

Frans: plaie (fr) v, fléau (fr) m Spaans: castigo (es) m, plaga (es) v Waals: plôke (wa) v, rascråwe (wa) v

Werkwoord

vervoeging van
plagen

plaag

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van plagen
   

   • Ik plaag. 

2. gebiedende wijs van plagen
   

   • Plaag! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van plagen
   

   • Plaag je? 

Gangbaarheid

• Het woord plaag staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "plaag" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.