moribundus
- mo·ri·bun·dus
mŏribundus
- stervend[1]
- (figuurlijk) sterfelijk
- dodelijk
- «sedes moribunda[4]»
- dodelijke plek
- «sedes moribunda[4]»
| enkelvoud | meervoud | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | |
| nominatief | mŏribundus | mŏribunda | mŏribundum | mŏribundī | mŏribundae | mŏribunda |
| genitief | mŏribundī | mŏribundae | mŏribundī | mŏribundōrum | mŏribundārum | mŏribundōrum |
| datief | mŏribundō | mŏribundae | mŏribundō | mŏribundīs | mŏribundīs | mŏribundīs |
| accusatief | mŏribundum | mŏribundam | mŏribundum | mŏribundōs | mŏribundās | mŏribunda |
| ablatief | mŏribundō | mŏribundā | mŏribundō | mŏribundīs | mŏribundīs | mŏribundīs |
| vocatief | mŏribunde | mŏribunda | mŏribundum | mŏribundī | mŏribundae | mŏribunda |
| Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): mŏribundior | ||||||
| Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): mŏribundissimus | ||||||