ion

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  ion    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈijɔn / (2 lettergrepen); /jɔn/

Woordafbreking

• ion

Woordherkomst en -opbouw

• van Oudgrieks ῐ̓όν (ión) "het gaande", naar het voorbeeld van anion en kation; in de betekenis van ‘elektrisch geladen deeltje’ aangetroffen vanaf 1886

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	ion	ionen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

het ion o

1. (natuurkunde) (scheikunde) atoom of een molecuul die elektrisch geladen is door een gebrek aan of overschot van één of meer elektronen

   ▸ In 2024 rapporteerden onderzoekers van de STAR Collaboration bij de Relativistic Heavy Ion Collider (RHIC) van Brookhaven National Laboratory in New York over het kortstondig creëren van een toen ongekend zware antimateriekern, genaamd antihyperwaterstof-4.

Hyponiemen

• anion, hyperion, kation, lithiumion, tribune-ion, waterstofion

Afgeleide begrippen

   

ionenbron ionenbuis ionenmotor ionenpomp ionenraket ionenrooster ionentheorie ionenwisselaar ionisch ionosfeer ionsterkte ionstraal

Vertalingen

    1.   

Afrikaans: ioon (af) Duits: Ion (de) m Engels: ion (en) Frans: ion (fr) m Limburgs: ion (li) Nedersaksisch: Ion (nds) Noord-Fries: ion

Pools: jon (pl) m Schots: ion (sco) Slowaaks: ión (sk) m Spaans: ión (es) m, ion (es) m Tsjechisch: ion (cs) monbezield, iont (cs) monbezield Turks: iyon (tr)

Gangbaarheid

• Het woord ion staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ion" herkend door:

82 %	van de Nederlanders;
90 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Limburgs

Zelfstandig naamwoord

ion

1. (natuurkunde)(scheikunde) ion; een atoom of een molecuul die elektrisch geladen is door een gebrek aan of overschot van één of meer elektronen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Noord-Fries

Zelfstandig naamwoord

ion

1. (natuurkunde)(scheikunde) ion; een atoom of een molecuul die elektrisch geladen is door een gebrek aan of overschot van één of meer elektronen

Schots

Zelfstandig naamwoord

ion

1. (natuurkunde)(scheikunde) ion; een atoom of een molecuul die elektrisch geladen is door een gebrek aan of overschot van één of meer elektronen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /jɔn/, /jɔːn/, /ɪjɔːn/

Woordafbreking

• ion

Zelfstandig naamwoord

ion monbezield

1. (natuurkunde)(scheikunde) ion; een atoom of een molecuul die elektrisch geladen is door een gebrek aan of overschot van één of meer elektronen

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	ion	ionty
genitief	iontu	iontů
datief	iontu	iontům
accusatief	ion	ionty
vocatief	ionte	ionty
locatief	iontu	iontech
instrumentalis	iontem	ionty

Schrijfwijzen

• iont monbezield

Afgeleide begrippen

• anion monbezield
• ionosféra v
• iontový
• kation monbezield
• zwitterion monbezield

Verwante begrippen

• aniont monbezield
• aniontový
• ionizace v
• kationt monbezield
• kationový / kationtový

Anagrammen

• oni mbezieldmv

Verwijzingen

• Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.