eren

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig bijvoeglijk
eren erend
eer geëerd
- eerzaam
- eerlijk
Uitspraak
Woordafbreking
  • eren
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
eren
eerde
geëerd
zwak -d volledig

Werkwoord

eren

  1. (overgankelijk) iemands prijzenswaardigheid in het daglicht stellen
    Zij eerden hem met een langdurend applaus.
Vertalingen


Bretons

Werkwoord

eren

  1. binden