citeren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ci·te·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘(woorden) aanhalen’ voor het eerst aangetroffen in 1897 [1]
  • afgeleid van het Franse citer met het achtervoegsel -eren
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
citeren
citeerde
geciteerd
zwak -d volledig

Werkwoord

citeren

  1. overgankelijk letterlijk aanhalen wat iemand anders over een onderwerp gezegd of geschreven heeft
    • Als je iemand citeert, moet je altijd de bron van het citaat bijvoegen. 
    • Citeren zonder de bron te vermelden is plagiëren. 
     Omdat Montebello, wie niets ontging, moet hebben gemerkt dat de conversatie niet wilde vlotten, begon hij uit zijn hoofd in het Frans poëzie te citeren, waarvan ik vermoedde dat het haar woorden waren.[2]
  2. (juridisch) dagvaarden, oproepen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen