caballus

Latijn

Woordafbreking

• ca·bal·lus

Woordherkomst en -opbouw

• Waarschijnlijk een Keltisch leenwoord. Vergelijk het Ierse capall (paard).

Zelfstandig naamwoord

căballus m

1. werkpaard, ruin
2. slecht paard, knol

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	căballus	căballī
genitief	căballī	căballōrum
datief	căballō	căballīs
accusatief	căballum	căballōs
vocatief	căballe	căballī
ablatief	căballō	căballīs

Overerving en ontlening

    Overerving (via vulgair Latijn *caballǫ / *cavallǫ)

Catalaans: cavall Frans: cheval Friulisch: cjaval Galicisch: cabalo Italiaans: cavallo

Ladinisch: ciaval Occitaans: caval Portugees: cavalo Roemeens: cal Spaans: caballo