argument

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ar·gu·ment
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bewijsgrond’ voor het eerst aangetroffen in 1265 [1]
  • ontleend aan Latijn 'argūmentum' (bewijs) [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord argument argumenten
verkleinwoord argumentje argumentjes

Zelfstandig naamwoord

argument o

  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen
    • Dat bleek een belangrijk argument in de discussie. 
  2. een reden om iets te doen
    • Dat was een belangrijk argument voor de benoeming tot nationaal park. 
  3. (wiskunde), (informatica) een variabele waar een functie van afhangt
    • De functie f(x,y) heeft twee argumenten, namelijk x en y. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Engels

Zelfstandig naamwoord

argument

  1. ruzie
  2. argument