argumentatief
Uiterlijk
- ar·gu·men·ta·tief
- afgeleid van argumentatie met het achtervoegsel -ief
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | argumentatief | argumentatiever | argumentatiefst |
| verbogen | argumentatieve | argumentatievere | argumentatiefste |
| partitief | argumentatiefs | argumentatievers | - |
argumentatief
- Het woord argumentatief staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.