aanschouwen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • aan·schou·wen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
aanschouwen
aanschouwde
aanschouwd
zwak -d volledig

Werkwoord

aanschouwen

  1. overgankelijk (formeel) zien, gadeslaan
    • Hij aanschouwde zichzelf en zijn vrouw in de grote spiegel. 
     „Want wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen.”[2]
  2. ten aanschouwen van: in tegenwoordigheid van
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen

  1. aanschouwen op website: Etymologiebank.nl
  2. Bronlink Weblink bron “Naar huis” (13-11-2012), Reformatorisch Dagblad
  3. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be