aanhoren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  aanhoren    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈanhorə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• aan·ho·ren

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  aan vz  en  horen ww 

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
aanhoren	hoorde aan	aangehoord
zwak -d	volledig

Werkwoord

aanhoren

1. overgankelijk horen naar iemand, luisteren

   • Mijn dochter kan best zingen maar haar gezang is niet om aan te horen. 
   • Je moet altijd je tegenstander met aandacht aanhoren, want daar kun je vaak wat nieuws van leren. 

   ▸ Haar opmerkingen in de trend van ‘Jordie kan beter verliefd zijn op een meisje’ werden door de analisten met verbaasde gezichten aangehoord.

   ▸ theorie tamelijk indrukwekkend, ik zit nu eenmaal simpel in elkaar. Aïssatou en ik konden de vrouw alleen maar met grote waardering aanhoren, we waren idolaat van haar, en nadat ze was vertrokken spraken we af om zo snel mogelijk weer naar de bar te komen, in de hoop Agnes weer te zien.

2. wederkerend zich ~: moeten nemen om iets te beluisteren

   • Hij had zich dat eens aangehoord en besloot ook lid te worden. 

3. wederkerig elkaar ~: vaak beleefdheidshalve naar elkaar luisteren

   • De aanklager en de verdediger hadden elkaar beleefd aangehoord, maar hun eisen verschilden grotelijks. 

Afgeleide begrippen

• aanhoorder, aanhoorster, aanhorig

Spreekwoorden

• ten aanhoren van: zodat het gehoord wordt door

Vertalingen

    1.horen naar iemand   

Duits: anhören (de), zuhören (de) Engels: listen to (en), hear (en)

Frans: écouter (fr), entendre (fr) Spaans: escuchar (es)

Gangbaarheid

• Het woord aanhoren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "aanhoren" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.