Jan

Niet te verwarren met: jan

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  Jan    (hulp, bestand)
• IPA: / jɑn / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /jɑn/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /jɑn/

Woordafbreking

• Jan

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘Rap gespuis’ voor het eerst aangetroffen in 1613
• Verkorting van Johannus.

	enkelvoud	bezitsvorm	meervoud
naamwoord	Jan	Jans	Jannen
verkleinwoord	Jantje	Jantjes	Jantjes

Eigennaam

Jan

1. (mannelijke naam) een jongensnaam

   • Jan ging meestal met de motor naar zijn werk. 

   ▸ Het weekend daarvoor had hij nog staan feesten, ik had hem uitbundig dansend op de bar in café Bolle Jan zien staan.

   ▸ Eind 2016 maakte de 85-jarige Jan Terlouw indruk met een pleidooi voor vertrouwen. De vandaag overleden politicus verwees naar de tijd dat hij met zijn jonge gezin in Utrecht woonde.

2. (spellingsalfabet) spelwoord van het Nederlandse spellingalfabet voor de letter j

Synoniemen

• [2] Johannes, Johannus, Juliett

Hyperoniemen

• [2] spellingalfabet

Hyponiemen

• kortjan, mallejan, zwartjan

Afgeleide begrippen

   

Jan en alleman jan van gent jan-contant jan-stavast jan-van-gent janboel jandoedel jangat janhagel janhen janklaassen jankrent janlul janmaat janoom janplezier jansalie janskerkhof op z'n janboerenfluitjes

Vertalingen

    . spelwoord voor de letter j   

Duits: Julius (de) Engels: Jack (en)

Frans: Joseph (fr) Spaans: Juan (es) Italiaans: Jolly (it)

Gangbaarheid

• Het woord Jan staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.