dis
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- dis
Woordherkomst en -opbouw
- Via het Middelnederlandse disch ontwikkeld uit het Oudnederlandse disc/disk, dat van het Proto-Germaanse *diskaz komt, waarvan ook het Oudengelse disc, het Oudnoorse diskr en het Limburgse dösj komen. Het Proto-Germaanse woord is zelf een ontlening aan het Latijnse discus.
- Dis is verwant aan de woorden dish (Engels voor 'schotel, gerecht') en Tisch (Duits voor 'tafel', niet noodzakelijk 'gedekte tafel').
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | dis | dissen |
| verkleinwoord | disje | disjes |
Zelfstandig naamwoord
dis m
- gedekte tafel
- maaltijd
Hyponiemen
- [2] feestdis
Afgeleide begrippen
- [2] disgenoot
Vertalingen
Woordherkomst en -opbouw
- Ontleend aan het Duitse Dis, zelf opgebouwd is uit D (de muzieknoot) en een verbastering van het Franse dièse.
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | dis | dissen |
| verkleinwoord | disje | disjes |
Zelfstandig naamwoord
- (muziek), (Nederland) een d die een halve toon verhoogd is
- De toon “dis” klinkt in de getempereerde stemming gelijk aan de toon “es”.
- (muziek) de grondtoon (tonica) van de “dis-mineurtoonladder”, tevens een korte aanduiding van die toonladder
- Op de notenbalk van een sonate in dis, staan zes kruisen als voortekens.
- (muziek) de grondtoon van het “dis-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toon
- De drie tonen van het dis-mineurakkoord (symbool: D#m) in grondligging, zijn: dis - fis - aïs.
Synoniemen
- [3] es, re kruis (Vlaanderen)
- [4] dis-kleinetertstoonladder, dis-klein, dis-mineurtoonladder, dis-mineur
- [5] dis-klein, dis-kleinakkoord, dis-mineur, dis-mineurakkoord, D#m
Antoniemen
- [4] Dis, Dis-groot, Dis-majeur, Dis-grotetertstoonladder
- [5] Dis, Dis-groot, Dis-majeurakkoord
Verwante begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen
3. verhoogde toon d
4. dis-kleinetertstoonladder
5. dis-mineurgrondakkoord
Duits
Uitspraak
Woordafbreking
- dis
Zelfstandig naamwoord
dis o
- (muziek) de toon ”dis”
- (muziek) dis: korte aanduiding van de toonaard “dis-mineur”
- «Eine Sonate in dis.»
- Een sonate in dis kleine terts.
- «Eine Sonate in dis.»
Antoniemen
- [2] Dis, Dis-Dur, Dis-Dur-Tonleiter