barn

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /bɑrn/

Woordafbreking

• barn

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	barn	barns
verkleinwoord	—	—

Zelfstandig naamwoord

barn m

1. (natuurkunde) eenheid van oppervlakte in de atoomfysica, 10⁻²⁸ m²

Vertalingen

    1. eenheid van oppervlakte   

Engels: barn (en) Frans: barn (fr) m

Zweeds: barn (sv) o

Deens

Zelfstandig naamwoord

barn o

1. (familie) kind

   «Børnene går til skolen med bus.»

   De kinderen gaan naar school met de bus.

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	barn	barnet	børn	børnene
genitief	barns	barnets	børns	børnenes

Engels

enkelvoud	meervoud
barn	barns

Zelfstandig naamwoord

barn

1. (bouwkunde) schuur
2. (natuurkunde) barn

Faeröers

Zelfstandig naamwoord

barn o

1. (familie) kind

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	barn	barnið	børn	børnini
genitief	barns	barnsins	barna	barnanna
datief	barni	barninum	børnum	bønunum
accusatief	barn	barnið	børn	børnini

Frans

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
barn	le barn	barns	les barns

Zelfstandig naamwoord

barn m

1. (natuurkunde) barn

IJslands

Zelfstandig naamwoord

barn o

1. (familie) kind

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	barn	barnið	börn	börnin
genitief	barns	barnsins	barna	barnanna
datief	barni	barninu	börnum	bönunum
accusatief	barn	barnið	börn	börnin

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /bɑːɳ/

Woordafbreking

• barn

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord barn.

Naar frequentie	241

Zelfstandig naamwoord

barn o

1. (familie), (sociologie) kind (jong persoon)

   «Filmen er forbudt for barn.»

   De film is voor kinderen verboden.

2. kind (afstammeling)

   «Hun er for gammel til å få barn.»

   Ze is te oud om kinderen te krijgen.

3. onvolwassen, infantiel persoon

   «Han er og blir et stort barn.»

   Hij is en blijft een groot kind.

4. (natuurkunde) barn

Verbuiging

o [1-3]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	barn	barnet	barn	barna barnene
genitief	barns	barnets	barns	barnas barnenes

Afgeleide begrippen

• [1] barnebok, barnehjem, barnemishandling, barnesang, barnesjukdom, barnesikring, barnevennlig

Spreekwoorden

• [1]: Av barn og fulle folk får man høre sannheten.

Kinderen en dronken mensen spreken de waarheid.

• [1]: Kjært barn har mange navn.

Een lief kind heeft vele namen.

• [1]: Brent barn skyr ilden.

Verbrandt kind schuwt het vuur.

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: Kvinner og barn ble reddet først.

Vrouwen en kinderen werden het eerst gered.

• [1]: være glad i barn

dol op kinderen zijn

• [1]: glede seg som et barn

genieten als een kind

• [1]: Hun er bare barnet.

Ze is juist een kind.

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /bɑːɳ/

Woordafbreking

• barn

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord barn.

Zelfstandig naamwoord

barn o

1. (familie), (sociologie) kind (jong persoon)

   «Ho er berre barnet enno.»

   Ze is toch nog wel een kind.

2. kind (afstammeling)

   «Oldemor til borna mine er langt over 90 år.»

   De overgrootmoeder van mijne kinderen is ruim 90 jaar.

3. (natuurkunde) barn

Verbuiging

barns bornas	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	barn	barnet	barn born	barna borna
genitief	barns		barns borns

o bijvorm	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief				borni
genitief

Afgeleide begrippen

• barnebok, barnehjem, barnemishandling, barnesong, barnesjukdom, barnesikring, barnevenleg

Zweeds

Zelfstandig naamwoord

barn o

1. (familie) kind
2. (natuurkunde) barn

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	barn	barnet	barn	barnen
genitief	barns	barnets	barns	barnens