zeug

zeug met biggen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  zeug    (hulp, bestand)
• IPA: / zøx / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• zeug

Woordherkomst en -opbouw

• van Middelnederlands seughe / soog: West-Nederlandse bijvorm van klankwettig sōghe (waaruit nog dial. zoog), met overgang van w > g ontwikkeld uit Oergermaans *sūz (accusatief *suwun), bij Indo-Europees *suH-s (acc. *suH-m̥), cognaat met Nedersaksisch Söög, Duits dialect "Suge" en Fries sûch ; in de betekenis van ‘vrouwtjesvarken’ aangetroffen vanaf 1240

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	zeug	zeugen
verkleinwoord	zeugje	zeugjes

Zelfstandig naamwoord

de zeug v

1. (veeteelt) vrouwelijk varken of everzwijn

   • Zijn zeugen zijn in goede conditie als ze werpen, en de varkens worden sterk en krachtig. 

2. pissebed, kellerassel
3. (vulgair) scheldwoord voor een vrouw, waarmee de vrouw met een varken wordt vergeleken

Synoniemen

• [1] moederzwijn

Hyperoniemen

• [1] zoogdier
• [2] schaaldier

Hyponiemen

• kettingzeug, plattezeug, trekzeug

Afgeleide begrippen

• zeugdistel, zeugenhouderij, zeugenstal

Vertalingen

    1. vrouwelijk varken of everzwijn   

Deens: so (da) g Duits: Sau (de) v, Mutterschwein (de) o; voor wilde zwijnen: Bache (de) v, Wildsau (de) v Engels: sow (en) Faeröers: súgv (fo) v Fins: emakko (fi), emäsika (fi) Frans: truie (fr) v, coche (fr) v IJslands: sýr (is) v Italiaans: scrofa (it) v Latijn: porca (la) v Litouws: kiaulė (lt) v

Noors: sugga (no) Perzisch: مادهخوك (fa) (madde-khuk) Pools: locha (pl) v, maciora (pl) v Portugees: porca (pt) v Russisch: свинья (ru) v (svin’já) Spaans: cerda (es) v, puerca (es) v, cochina (es) v, marrana (es) v Tuvaluaans: puaka fafine Tyap: sha̱p-a̱kusuru (kcg) Zweeds: so (sv) g, sugga (sv) g

Gangbaarheid

• Het woord zeug staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "zeug" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.