rumoer

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  rumoer    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• ru·moer

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘lawaai’ voor het eerst aangetroffen in 1380

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	rumoer	rumoeren
verkleinwoord	rumoertje	rumoertjes

Zelfstandig naamwoord

het rumoer o

1. lawaai, onrust, ophef, tumult, geraas, spektakel

Verwante begrippen

• herrie, kabaal, leven, ophef

Hyponiemen

• straatrumoer

Afgeleide begrippen

• rumoeren, rumoerig, rumoerpil

Vertalingen

    1.   

Engels: ado (en), din (en), noise (en)

Spaans: estruendo (es) m, ruido (es) m

Werkwoord

vervoeging van
rumoeren

rumoer

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rumoeren
   

   • Ik rumoer. 

2. gebiedende wijs van rumoeren
   

   • Rumoer! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rumoeren
   

   • Rumoer je? 

Gangbaarheid

• Het woord rumoer staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "rumoer" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.