plekken/vervoeging

vervoeging van de bedrijvende vorm van plekken
onbepaalde wijs			kort			lang
onvoltooid	tegenwoordig		plekken			te plekken
	toekomend		zullen plekken			te zullen plekken
voltooid	tegenwoordig		hebben geplekt			te hebben geplekt
	toekomend		geplekt zullen hebben			geplekt te zullen hebben
	onvoltooid deelwoord		voltooid deelwoord			gebiedende wijs		aanvoegende wijs
	plekkend		geplekt			ev. plek	mv. verouderd plekt	plekke
aantonende wijs	enkelvoud					meervoud
onvoltooid	eerste	tweede			derde	eerste	tweede	derde
	ik	jij, je	u	gij, ge	hij, zij, het	wij, we	jullie	zij, ze
tegenwoordig (o.t.t.)	plek	plekt	plekt	plekt	plekt	plekken	plekken	plekken
verleden (o.v.t.)	plekte	plekte	plekte	plekte	plekte	plekten	plekten	plekten
toekomend (o.t.t.t.)	zal plekken	zult/zal plekken	zult/zal plekken	zult plekken	zal plekken	zullen plekken	zullen plekken	zullen plekken
voorwaardelijk (o.v.t.t.)	zou plekken	zou plekken	zou(dt) plekken	zoudt plekken	zou plekken	zouden plekken	zouden plekken	zouden plekken
voltooid	eerste	tweede			derde	eerste	tweede	derde
	ik	jij, je	u	gij	hij, zij, het	wij	jullie	zij
tegenwoordig (v.t.t.)	heb geplekt	hebt geplekt	hebt/heeft geplekt	hebt geplekt	heeft geplekt	hebben geplekt	hebben geplekt	hebben geplekt
verleden (v.v.t.)	had geplekt	had geplekt	had geplekt	hadt geplekt	had geplekt	hadden geplekt	hadden geplekt	hadden geplekt
toekomend (v.t.t.t.)	zal geplekt hebben	zal/zult geplekt hebben	zult/zal geplekt hebben	zult geplekt hebben	zal geplekt hebben	zullen geplekt hebben	zullen geplekt hebben	zullen geplekt hebben
voorwaardelijk (v.v.t.t.)	zou geplekt hebben	zou geplekt hebben	zou/zoudt geplekt hebben	zoudt geplekt hebben	zou geplekt hebben	zouden geplekt hebben	zouden geplekt hebben	zouden geplekt hebben