pinnen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pin·nen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘geld uit een automaat halen’ voor het eerst aangetroffen in 1991 [1]
  • [1,2] Afleiding van het letterwoord pin (viercijferige code), dat van persoonlijk identificatienummer komt.
  • [3] Afgeleid van pin, gepunt voorwerp
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
pinnen
pinde
gepind
zwak -d volledig

Werkwoord

pinnen

  1. inergatief (financieel), (economie) het opnemen van geld bij een daartoe bedoeld apparaat
  2. inergatief (financieel), (economie) het elektronisch betalen met een pinpas
  3. overgankelijk met een pin bevestigen
    • Hij pinde het speldje op zijn revers. 
Verwante begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

pinnen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord pin

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen