opbrengen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
opbrengen	opbrengend
opbrengst	opgebracht

Uitspraak

• Geluid:  opbrengen    (hulp, bestand)
• IPA: /'ɔbrɛŋə(n)/

Woordafbreking

• op·bren·gen

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  op bw  en  brengen ww 

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
opbrengen	bracht op	opgebracht
zwak -cht	volledig

Werkwoord

opbrengen

1. absoluut als batig resultaat leveren

   • Deze aandelen brachten weinig op. 

2. overgankelijk regelmatig iets betalen of een andere inspanning leveren

   • Hij moest zijn huis verkopen omdat hij de stijgende kosten niet opbrengen kon. 

   ▸ `Ik weet het; zei de majordomus. 'Het was ijdele hoop dat dit u zou ontgaan. Ik vraag u met klem de grootmoedigheid op te brengen om mijn nederige excuses te aanvaarden. Deze uit de toon vallende decoratie is het jammerlijke gevolg van het enthousiasme van de nieuwe eigenaar.'

   ▸ 'Ik denk niet dat mijn vader hetzelfde enthousiasme zou kunnen opbrengen als hij wist dat ik het had geschilderd,' zei Olive.

   ▸ Al die mensen die mijn spreekkamer in en uit hobbelen: ik kan het niet meer opbrengen om ze te laten begaan.

   ▸ De badkamervloer is drijfnat, maar ik kan het niet opbrengen om er iets van te zeggen.

3. overgankelijk een laag op iets aanbrengen

   • Laag na laag werd opgebracht. 

4. overgankelijk arresteren, dwingen naar een haven te gaan

   • Het schip werd opgebracht door de marine. 

Synoniemen

• [1] opleveren

Vertalingen

    1. als batig resultaat leveren   

Duits: einbringen (en) Engels: yield (en) Fins: tuottaa (fi)

Frans: rapporter (fr) Portugees: resultar (pt) Spaans: rendir (es), rentar (es)

Gangbaarheid

• Het woord opbrengen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "opbrengen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.