arresteren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ar·res·te·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘in hechtenis nemen’ voor het eerst aangetroffen in 1276 [1]
  • afgeleid van het Franse arrêter (met het achtervoegsel -eren) [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
arresteren
arresteerde
gearresteerd
zwak -d volledig

Werkwoord

arresteren

  1. overgankelijk, (juridisch) van overheidswege in hechtenis nemen
    • De verdachten werden gearresteerd en voor de rechter gesleept. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen